دکتر آرمین سعیدی

خوب

استادارجمند،سرورگرانقدرجناب آقای آرمین سعیدی

با قلبی سرشار از سپاس و قدردانی، مراتب تقدیروتشکر صمیمانه ام را تقدیم حضور پرمهرتان می‌کنم. شما نه تنها پزشکی حاذق و ماهر هستید، بلکه فرشته‌ای مهربان و دلسوز هستید که با دانش و هنر خود، جان دوباره‌ای به من بخشیدید. زحمات شبانه‌روزی و تعهد بی‌دریغ شما در طول درمان، نه تنها درد جسمانی‌ام را التیام بخشید، بلکه روحم را نیز جلا داد. سخنان آرامش‌بخش و دلگرم‌کننده شما، در لحظات سخت بیماری،سرطان ودر دوران زجرآور شیمی درمانی نوری ازامیددر قلب مجروح ودل شکسته ام دمیدنوری که عطرخوشایندزندگی را آغشته بادرد ورنج به مشامم میرساند بازمزمه های بهشتی تان مرا از ناامیدی نجات دادید و به من امید به بهبودی و زندگی دوباره بخشیدید.

در تمام این مدت، حس کردم که شما نه تنها به عنوان یک پزشک، بلکه به عنوان یک همراه ،همدرد،سنگ صبور تکیه گاهی محکم ومطمئن و حامی واقعی در کنار من بودید. این حس اطمینان و آرامش، در کنار علم و تخصص شما، مرا در مسیر بهبودی یاری کرد. از اینکه با صبر و حوصله به تمام سؤالات و نگرانی‌های من مهربانانه پاسخ دادید و با مهربانی و شفقت با من رفتار کردید، بی‌نهایت سپاسگزارم.

به راستی که شما الگویی از یک پزشک متعهد و دلسوز هستیدمصداق بارز انسانیت شرافت مروت مردانگی و سنبل ایثاروازخودگذشتن ، تاآخرین نفس قدردان زحمات و محبت‌های بیدریغ شما خواهم بود. امیدوارم در تمام مراحل زندگی، موفق و سربلند باشید و همواره چراغ امید را در دل بیماران ناامیدو دل شکسته روشن نگه دارید.درست است هنوزتمام لحظاتم با درد ودرد ودرد درآمیخته ولی نکته حائزاهمیت برای من تلاش بیدریغ ومداوم ازسرشفقت ومهربانی در کمال انسانیت وصمیمیت بدون چشم داشت ،است که باتک تک سلولهای بدنم واقعی بودن آنها رادرایامی سرشار از درد وزجر درک کردم واین حس بیشتروبهتروموثرتر ازمورفین و آرامبخشهای قوی موجب آرمش قلبی و باور واقعی معنای امیدبود،نورامیدی که دردهای وصف ناپذیر جسمی وآلام بی مثال روحی ام را تسکین میداد واین چیزی نبودمگر تاثیرنوش دارویی از محبت ،صمیمیت واقعی ،دلسوزی وحس همه این موارد با تمام وجودم که از منشاء آن وجود شریف وعزیز صادر میشد، شما به من جانی دوباره بخشیدیدمن بادم مسیحایی شما زنده شدم در اوج ناامیدی ودرلحظاتی که برای دیدن لحظه پایان ومرگ ثانیه شماری میکردم ،صمیمانه وباتمام وجودم دوستتان دارم ،شما در کمال انسانیت و درنهایت شرافت ،محبت وهرآنچه از صفات حسنه انسانی موجود است من, بیماری با سرطان متاستاتیک معده گریدسه که به زعم عوام شورای پزشکی متخصصان آنکولوژی جوابم کرده بودند،بیماری که در شرف مرگ بود را باداروی محبت و صمیمیت و همدردی واکسیر شرافت و انسانیت و مردانگی به زندگی بازگردانید ،زبانم الکن و قاصروکلمات در توصیف شأن والایتان حقیرند،چه بسا ممکن است بعضی حمل برمجیزگویی وتملق و چاپلوسی کنند ،اما همه این بی مهریها هیچ ارزشی ندارند چراکه واقعیت محضی که از قلبم ندا میدهد باید وبایدبرای توصیف صفات انسانی وکمالات شما وظیفه اش را بنحواحسن انجام دهد واین حداقل کاری است که باجسم نحیف از من حقیر ساخته است ،بسیارضعیفم وحقیر ازبجاآوردن تشکری درخور شئونات اخلاقی و انسانی جنابعالی و تشکری که درشأن فرشته نجاتم باشد الحق که عاجزم ، سخن را کوتاه میکنم وبازبان الکن با تمام وجودم مراتب تشکروقدردانی ام را به طبیب و رفیق شفیق وعزیزم که در همه این سال‌های پراز دردتنها همراه و دلخوشی و راهنمایم بوده وهست خالصانه ابلاغ نموده برایتان طول عمر با عزت توأم با صحت از درگاه احدیت مسئلت دارم ، به رسم ادب دستان پرمهرتان را می‌بوسم.

با احترام و سپاس فراوان،

بیمارتان هادی ***