علل و راهکارهای روانشناختی اهمیتدادن بیش از حد به نظر دیگران چیست؟
بازبینیشده توسط
پروین خجندی
اهمیتدادن بیش از حد به نظر دیگران میتواند ناشی از عوامل روانشناختی مانند اضطراب اجتماعی، کمبود اعتمادبهنفس یا نیاز به تأیید باشد. مراجعه به روانشناس میتواند به شناسایی ریشههای این مشکل و مدیریت آن کمک کند.
چه زمانی به روانشناس مراجعه کنیم:
اگر این نگرانی آنقدر شدید است که باعث اجتناب از موقعیتهای اجتماعی، اضطراب زیاد، مشکل در روابط یا ناتوانی در تصمیمگیری میشود، بررسی آن با روانشناس میتواند کمککننده باشد.
اینکه نظر دیگران برایمان مهم باشد، بهخودیخود مشکل نیست. انسان بهطور طبیعی موجودی اجتماعی است و پذیرش شدن برایش اهمیت دارد. مسئله زمانی شروع میشود که نظر دیگران به معیار اصلی ارزشمندی و تصمیمگیری ما تبدیل شود؛ بهطوری که حتی برخلاف خواستهها و ارزشهای خودمان رفتار کنیم.
علل روانشناختی رایج:
۱. عزتنفس پایین
۲. ترس از طرد شدن
۳. تجربههای دوران کودکی
۴. کمالگرایی
۵. وابستگی به تأیید دیگران
چه کارهایی میتوانیم انجام دهیم؟
۱. افکارمان را بررسی کنیم
هر بار که نگران قضاوت دیگران شدیم، از خودمان بپرسیم:
«من دقیقاً از چه قضاوتی میترسم؟»
«چقدر شواهد دارم که دیگران واقعاً چنین فکری میکنند؟»
۲. بین واقعیت و برداشت خودمان تفاوت بگذاریم
اینکه کسی به ما نگاه کرده، جواب کوتاهی داده یا با نظرمان موافق نبوده، الزاماً به معنای قضاوت منفی او درباره ما نیست.
۳. تمرین «نه گفتن» را از موقعیتهای کوچک شروع کنیم
مرزبندی سالم نیاز به تمرین دارد. قرار نیست برای راضی نگه داشتن همه، همیشه از نیازهای خودمان بگذریم.
۴. تصمیمگیری را بر اساس ارزشهای خودمان انجام دهیم
قبل از پرسیدن نظر دیگران، از خودمان بپرسیم:
«اگر مطمئن بودم هیچکس مرا قضاوت نمیکند، چه انتخابی میکردم؟»
۵. تحمل نارضایتی دیگران را یاد بگیریم
یکی از بخشهای مهم استقلال روانی این است که بپذیریم ممکن است دیگران همیشه با ما موافق نباشند و این الزاماً به معنای اشتباه بودن ما نیست.
۶. عزتنفس را از تأیید دیگران جدا کنیم
ارزشمندی ما نباید هر روز با میزان توجه، تعریف یا رضایت دیگران بالا و پایین شود.
و یک نکته مهم:
هدف این نیست که «اصلاً برای نظر دیگران اهمیت قائل نباشیم». هدف این است که نظر دیگران را بشنویم، اما اجازه ندهیم تنها معیار ارزشمندی و انتخابهای زندگیمان باشد.
اگر این نگرانی آنقدر شدید است که باعث اجتناب از موقعیتهای اجتماعی، اضطراب زیاد، مشکل در روابط یا ناتوانی در تصمیمگیری میشود، بررسی آن با روانشناس میتواند کمککننده باشد.
اینکه نظر دیگران برایمان مهم باشد، بهخودیخود مشکل نیست. انسان بهطور طبیعی موجودی اجتماعی است و پذیرش شدن برایش اهمیت دارد. مسئله زمانی شروع میشود که نظر دیگران به معیار اصلی ارزشمندی و تصمیمگیری ما تبدیل شود؛ بهطوری که حتی برخلاف خواستهها و ارزشهای خودمان رفتار کنیم.
علل روانشناختی رایج:
۱. عزتنفس پایین
۲. ترس از طرد شدن
۳. تجربههای دوران کودکی
۴. کمالگرایی
۵. وابستگی به تأیید دیگران
چه کارهایی میتوانیم انجام دهیم؟
۱. افکارمان را بررسی کنیم
هر بار که نگران قضاوت دیگران شدیم، از خودمان بپرسیم:
«من دقیقاً از چه قضاوتی میترسم؟»
«چقدر شواهد دارم که دیگران واقعاً چنین فکری میکنند؟»
۲. بین واقعیت و برداشت خودمان تفاوت بگذاریم
اینکه کسی به ما نگاه کرده، جواب کوتاهی داده یا با نظرمان موافق نبوده، الزاماً به معنای قضاوت منفی او درباره ما نیست.
۳. تمرین «نه گفتن» را از موقعیتهای کوچک شروع کنیم
مرزبندی سالم نیاز به تمرین دارد. قرار نیست برای راضی نگه داشتن همه، همیشه از نیازهای خودمان بگذریم.
۴. تصمیمگیری را بر اساس ارزشهای خودمان انجام دهیم
قبل از پرسیدن نظر دیگران، از خودمان بپرسیم:
«اگر مطمئن بودم هیچکس مرا قضاوت نمیکند، چه انتخابی میکردم؟»
۵. تحمل نارضایتی دیگران را یاد بگیریم
یکی از بخشهای مهم استقلال روانی این است که بپذیریم ممکن است دیگران همیشه با ما موافق نباشند و این الزاماً به معنای اشتباه بودن ما نیست.
۶. عزتنفس را از تأیید دیگران جدا کنیم
ارزشمندی ما نباید هر روز با میزان توجه، تعریف یا رضایت دیگران بالا و پایین شود.
و یک نکته مهم:
هدف این نیست که «اصلاً برای نظر دیگران اهمیت قائل نباشیم». هدف این است که نظر دیگران را بشنویم، اما اجازه ندهیم تنها معیار ارزشمندی و انتخابهای زندگیمان باشد.
این مطلب صرفاً جنبهی آموزشی دارد و جایگزین تشخیص یا تجویز روانشناس نیست. برای بررسی
دقیق وضعیت خود حتماً به روانشناس مراجعه کنید.
نیاز به مشاوره دارید؟
با بهترین روانشناسی نوبت بگیرید یا آنلاین مشاوره کنید.
تخصصهای مرتبط
آیا این پاسخ برای شما مفید بود؟